Thursday, February 5, 2009

Au Sommet du Monde

Aς ξεφύγουμε για λίγο απο τα καθημερινά, για λίγη γαλλική μουσική γεύση. Απο την πανέμορφη Πόλη του Φωτός, το ζωντανό μουσείο της Τέχνης και φυσικά του Ρομαντισμού. Απ’ όλες τις χώρες αυτού του κόσμου, η Γαλλία είναι κατα τη γνώμη μου, η μόνη χώρα, που στο συλλογικό υποσυνείδητο των περισσοτέρων ανθρώπων, διεθνώς, ενδιαφέρει όχι μόνον ως Φύση, Τέχνη και Αρχιτεκτονική, αλλά και ως συγκεκριμένη Πρόταση Ζωής. Μια εναλλακτική αντιπρόταση στον παγκοσμιοποιημένο Αγγλοσαξωνισμό του ψυχρού ορθολογισμού.

Eχω βίώσει απο κοντά, την αγωνία των Γάλλων για την κουλτούρα τους, το "δικό τους τρόπο". Με ένα μάτι στην Ευρώπη, και το άλλο στην Αμερική... Την αγωνία για τη διατήρηση ενός κόσμου με κέντρο τη Γαλλία. Τη Γαλλική Πρόταση Υπαρξης. Ατελής ίσως, όπως όλα, αλλά όμορφη και αληθινή. Γεμάτη ζωή και αισθησιασμό. Μάνα του Κρατισμού, αλλά και της Αμφισβήτησης. Πληγωμένη απο τη θέση της στον σημερινό κόσμο, αλλά ύπερήφανη, αυτόνομη και αξιοπρεπής.

Η μουσική αισθητική της πόλης του Παρισιού, αναβιώνει πλέον μέσα απο μιά νέα γενιά ανθρώπων, αυτή τη φορά πιό διεθνοποιημένη, πιό ανοιχτή σε ήχους, αλλά πάντα γαλλική. Ενα απο τα απραγματοποίητα όνειρά μου, είναι να ζήσω κάποτε εκεί για αρκετό διάστημα, φωτογραφίζοντάς τη, γράφοντας, και μαθαίνοντας την ποιητική της γλώσσα.

Μεταξύ των μουσικών,και η Πρώτη Κυρία...

----------------------------------------
Picture by Locus Publicus, free for public use
Jardíns de les Tuileries
Paris, France

----------------------------------------

11 comments:

Locus Publicus said...

Το μουσικό java appletάκι, σας παρέχει και δυνατότητα download.

mtryfo said...

Τώρα για να καταλάβω, σε ποιούς "καλλιτέχνες" κατέταξες την madame προέδρου? lololol

Δεν έχω πάει στο Παρίσι... για να δούμε θα τα καταφέρω? Το θέλω πολύ πάντως... δεν ξέρω αν φτάνει μόνο η επιθυμία...

greendim said...

Παρίσι...εξαιρετικό!
έχω ιδίαν αντίληψη.
Χαιρετίσματα από την Αθήνα!...

Odysseas said...

Ο πρώτος μου σταθμός όταν έφυγα από την Αμερική ήταν ένας χρόνος στο Παρίσι :-)
Ο λόγος που πήγα ήταν ακριβώς να ζήσω και να δουλέψω λίγο σε αυτό το περιέργο μέρος. Η εμπειρία είναι σίγουρα αξέχαστη.
Σε όσους έλεγα πως αποφάσισα να φύγω από εκεί μου λέγανε πως αυτό που κάνω είναι τρέλλα. Ίσως είχανε δίκιο...

Πράγματι οι Γάλλοι έχουν το δικό τους μοναδικό τρόπο να βλέπουνε τα πράγματα. Αξίζει να τους καταλάβει κανείς.

Εύχομαι να πραγματοποιήσεις κι εσύ το όνειρό σου κάποια στιγμή!

giant13 said...

.....και όμορφο χαβαλέ στα Παρισινά καφέ.
Όλα τα λεφτά.

athinovio said...

άσχτεο, αλλά βρήκα αυτό το όμορφο κομματάκι και σκέφτηκα ότι θα σου άρεσε

για τον locus
http://blueplanetcorporation.blogspot.com/2009/02/la-foule.html

Rallou said...

Εχώ ζήσει πολλά χρόνια στο Παρίσι ως boheme...και καλά...εκεί γνώρισα και τον άντρα μου, α παρίιιιι, bordeaux, λ'αμούρ, gauloises κλπ...Ξέρω πολύ καλά περι τίνος πρόκειται, οπότε αν πας και χρειάζεσαι συμβουλές εδώ είμαι!!

(Μπορεί να σας ξενερώσω τώρα, αλλά όταν έφυγα, το έκανα με μεγάλη χαρά...τους είχα βαρεθεί τους γάλλους!)

Τέλος πάντων, είδα χτες μία ταινία που ταιριάζει ΠΟΛΥ με όσα γράφεις...
Τίτλος: "French Film"
Καλή και με χιούμορ...αγγλικό...

Η Καρλα έχει κάνει θράυση μέχρι και το east coast βλέπω!!!

Eleftheria said...

Γειά σου και πάλι Locus !
Παρακολουθώ ανελλιπώς τα post σου και απολαμβάνω τις συζητήσεις, παρά το ότι σπανίως συμμετέχω.
Μαθαίνω και από τα δύο και το θεωρώ πιό σημαντικό από το να δημοσιεύσω την δική μου αποψη.
Πιό πολύ όμως , απολαμβάνω την δυνατότητα σου να ονειρεύεσαι!
Ενδιαφέρον και το τωρινό θέμα με το Παρίσι.Θα κινητοποιήσει και την γυναικεία συντροφιά , όπως και το Βέγκας, που την χάσαμε στους επιτρακτέριους δαρβινισμούς (γιατί άραγε?).
Αν ποτέ,στο μέλλον, ήθελες να αναρτήσεις κάτι, αναλόγου ύφους, για την Γερμανία , θα με βοηθούσες σε ένα προσωπικό κοινωνικό γρίφο!

Λωτοφάγος said...

Οι Γάλλοι είναι μανούλες και στο μάρκετιν: έφτιαξαν έναν μύθο για την πρωτεύουσά τους, ένα στιλ για τις γυναίκες τους και μία γλώσσα που για να την εκφέρεις πρέπει να κακοποιείς στόμα και σαγόνι! Και σε σνομπάρουν κιόλας αν δεν τα καταφέρεις!
Άψογοι, οι μπαγάσηδες!
Κανονικά, θα έπρεπε να πάρουμε μαθήματα, αλλά είμαστε μπουνταλάδες!
Κατά τα άλλα, έχω δει πολλές άλλες ατμοσφαιρικές πόλεις. Και πολύ πιο καθαρές!

doctor said...

Νομίζω ότι η Γαλλία κρύβει μέσα της ένα κόμπλεξ προς τους αγγλοσάξονες, ίδιο με αυτό που έχουν οι Θεσσαλονικείς (οι Θεσσαλονικείς, όχι οι βορειοελλαδίτες) με την Αθήνα, και μια υπερβολική υπερηφάνεια στα όρια του ενοχλητικού, όπως καλή ώρα οι Κρητικοί.

doctor

Υ.Γ. Συγνώμη που χάνομαι κατά καιρούς, αλλά λίγος ο ελεύθερος χρόνος.

Locus Publicus said...

Μαρία μου γειά σου:) Πρώτη φορά ακούω την Πρώτη Κυρία σε μουσική ερμηνεία (2ο τραγούδι), και ας μην την μειώσω, άλλωστε μου είναι συμπαθής:)

Μέρος της γραφικής Γαλλίας και η κα Μπρούνι, προσθέτει στον "εξωτισμό" της γαλλική κουλτούρας, που τουλάχιστον για τους συντηρητικούς αγγλοσάξωνες, έλκει μυστικά...

Το Παρίσι είναι νομίζω πανέμορφο, φορτωμένο με Ιστορία, τέχνη, όμορφα μαγαζάκια, και πολύ φωτογραφικό. Προσωπικά, τις μερικές φορές που το έχω επισκεφτεί, το απόλαυσα αληθινά.

---------------------------
Τους χαιρετισμούς μου αγαπητέ greendim (Δημήτρη). Το Παρίσι αξίζει σίγουρα τη θέση της στον κόσμο. Εχει σίγουρα μια φωτογραφικότητα και έναν ρομαντισμό που έχει ίσως εξιδανικευθεί, αλλά δεν πειράζει, ας μας μείνουν και μερικά όνειρα...

-------------------------
Ευχαριστώ φίλε Οδυσσέα, ξεκίνησα κάποτε να μάθω γαλλικά αλλά δυστυχώς τα εγκατέλειψα, λείπει άλλωστε και η προσωπική σχέση. Εχω κάνει ενα project πληροφορικής στο Παρίσι, και μου είχε δωθεί τότε η ευκαιρία να μείνω για λίγες εβδομάδες. Εφυγα με πολύ όμορφες εντυπώσεις.

-------------------------
Απολύτως Γίγαντα, καφέ και εστιατόρια με τελετουργικά τσιμπούσια. Αν και η γαλλική κουζίνα με δυσκολεύει λίγο. Πάντως ειναι μια ζωντανή πόλη (και πανάκριβη).

--------------------------
Ευχαριστώ Αθηνά, καταπληκτικός ο κιθαρίστας! Σίγουρα σπουδαγμένος μουσικά.

-----------------------
Τι μου λές Ραλλού μου! Σε εσένα θα ανατρέξω για λεπτομέρειες. Ολοκλήρωσες το ταξίδι σου, έφτασες στον "προορισμό" σου, και μετά προφανώς ήρθε και η απομυθοποίηση...Λογικό. Ενώ εγώ, θάθελα να μείνω στο "ταξίδι".

Η Κάρλα είναι μεγάλο hit παντού...

-----------------------------
Ελευθερία μου γειά σου. Αν εξέφραζα την γνώμη μου για την Γερμανία, πιθανότατα να υπερέβαινα τις γνώσεις μου. Εντούτοις, θα μιλούσα επαινετικά για την Γερμανία, γιατί θεωρώ πως είναι η χώρα που έχει κάνει το περισσότερα απο όλες τις άλλες στη σύγχρονη Ιστορία. Αφησε πίσω της μια πικρή ιστορική εμπειρία δημιουργώντας μια νέα γενιά χωρίς ιστορικούς κομπλεξισμούς, ξαναχτίστηκε απο το μηδέν, έχτισε μαζί της και την Ενωμένη Ευρώπη, και αφομοίωσε έναν ακόμα λαό στην οικονομία και κοινωνία της. Κανείς δεν έχει κάνει περισσότερα νομίζω.

---------------------
Ναι, Λωτοφάγε, σίγουρα. Οι Γάλλοι έχτισαν το image τους προσεχτικά. Η γαλλική κουλτούρα είναι σίγουρα μυθοποιημένη. Είναι η χώρα με τον περισσότερο "πολιτιστικό τουρισμό". Ακολουθεί νομίζω η Ιταλία, σε μικρότερο βαθμό.

Οσο για τη γλώσσα, υπάρχουν και χειρότεροι γλωσσοδέτες (Ολλανδικά, Σκανδιναβίες..). Εμείς οι Ελληνες πρέπει σίγουρα να παραδειγματιζόμαστε...

---------------------------
Θα συμφωνήσω doctor, ναι η διαμάχη με τους αγγλοσάξωνες καλά κρατεί. Ενα παράδειγμα - βρέθηκα στο Παρίσι με δύο ξαδελφές μου απο το Μοντρεάλ, που μιλούν τα γαλλικά σαν μητρική τους γλώσσα. Επειδή όμως η προφορά τους ήταν "Quebeqois", πολλοί γάλλοι τους αγνοούσαν. Και μιλούσαν σε μένα, που μιλάω σαν ο απόλυτος τουρίστας...