Sunday, January 25, 2009

Επιτρακτέριοι Δαρβινισμοί

Το σκίτσο του πόστ, είναι μια ευγενική προσφορά του γνωστού και αυτόνομου μπλόγγερ Περαστικού. Απο το πόστ Μπλόκο στα μπλόκα. Toν ευχαριστώ.


Πιστεύει η ελληνική κυβέρνηση (και τα υπόλοιπα κόμματα), πως η Ελλάδα μπορεί να συνεχίσει να έχει αγροτικό πληθυσμό της τάξεως του 17 – 20% επί του συνόλου της οικονομίας της; Αν ναί, αν αυτός είναι ο μακροχρόνιος στόχος της, αν πράγματι πιστεύει πως είναι εφικτό να διαιωνίσει 20% αγροτικό πληθυσμό για μια ακόμα γενιά, τότε ας συζητήσει την επιβίωσή του. Ας βρεί χρήματα, ας δημιουργήσει μακροχρόνιες πολιτικές, ας θεσμοθετήσει ανάλογα νομικά πλαίσια. Αν όχι, τότε ας αφήσει τις παγκόσμιες συνθήκες να μειώσουν τον αγροτικό πληθυσμό στα ανάλογα μονοψήφια νούμερα.

Μια ματιά στην Ιστορία και στις παγκόσμιες αγορές, μας δίνει μια καλή δόση ρεαλισμού και πραγματικότητας. Στις ΗΠΑ, πρίν μια γενιά, ο αγροτικός πληθυσμός υπερέβαινε το 30%. Σήμερα κυμαίνεται μεταξύ 1-2 %. Με την επιστημονικοποίηση της καλλιέργειας, τις αγροτικές συγχωνεύσεις σε μεγάλα τράστ, τα υπερσύγχρονα μηχανήματα και τα τουρμπο-λιπάσματα, η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων είναι τεράστια και περισσεύει. Μερικά εκατομμύρια αγροτών ταϊζουν σήμερα 300 εκατομμύρια αμερικανών, και υπάρχει αφθονία. Μείωση του πληθυσμού έχουν όλες οι αναπτυγμένες χώρες στον κόσμο. Καναδάς και Αγγλία είναι δύο ακόμα εύκολα παραδείγματα. Στην Ιαπωνία, η προσοχή ήδη στρέφεται σε νέου ήδους καλλιέργειες που θα δώσουν κάποιο μελλοντικό πλεονέκτημα. Οι ελληνικές κυβερνήσεις ήξεραν και ξέρουν πως οι επιχορηγήσεις της ΕΕ θα σταματήσουν μετά το 2013, και πως ο σκοπός τους ήταν (και είναι) να δωθεί χρόνος στα κράτη μέλη να αναπτύξουν άλλες αγορές (αγροτικές και μή) για να απορροφήσουν εργασιακά τους συνεχώς μειωνόμενους αριθμούς των αγροτών τους.

Πιστεύει πράγματι κανείς (στην κυβέρνηση και στον λαό), πως θα μπορέσει να υπάρξει ΕΕ στρατηγικά, συντηρώντας και χρηματοδοτώντας τεράστια αγροτικά ποσοστά πληθυσμού σε όλα τα κράτη μέλη; Ηδη οι νεοεισηχθέντες Βούλγαροι και Ρουμάνοι ζητούν προστασία για τους δικούς τους αγροτικούς πληθυσμούς. Και η Ελλάδα είναι ηδη καταδικασμένη απο την Ευρώπη για ατιμίες, κλεψιές και παρατυπίες σε όλα τα θέματα διανομής των αγροτικών επιχορηγήσεων.

Γιατί μοιράζει τόσο εύκολα και γρήγορα τα έξτρα λεφτά της κυβέρνησης ο κ. Καραμανλής; Θα διατηρήσει εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες για μία ακόμα γενιά; Ηδη, εκτός απο τα χρήματα της ΕΕ, ποταμοί χρημάτων έχουν ήδη μοιραστεί κάτω απο το τραπέζι, σε μορφές επιπλέον αποζημιώσεων. Στη γενέτειρά μου, το Αγρίνιο, ΕΕ και κυβέρνηση πληρώνει εδώ και χρόνια τους ντόπιους αγρότες να μην παράγουν απολύτως τίποτα. Το παραδοσιακό τους προιόν, ο καπνός, βρίσκεται παγκοσμίως υπο διωγμόν και ιατρική απόρριψη, εντούτοις εκείνοι περιμένουν ένα θαύμα. Κάθονται και πληρώνονται.

Επιθυμούμε στρατηγικά την υπερπροστασία μιας ομάδας ελλήνων εργαζομένων (των αγροτών) εις βάρος όλων των άλλων; Προστασία και Σοσιαλισμός για τους αγρότες αλλά ελεύθερη αγορά για τους άλλους; Γιατί να μην χρηματοδοτηθεί ο Τουρισμός μας (το μόνο πράγμα που έχει πραγματικό μέλλον στην Ελλάδα) και που απασχολεί επίσης το 20% του πληθυσμού μας, με προοπτική να απορροφήσει και άλλους πολλούς; Γιατί να καταστρεφεται η ελληνική οικονομία (με απέραντες εμπορικές, κοινωνικές και ανθρωπιστικές απώλειες) απο το κλείσιμο των δρόμων μίας και μόνον εργασιακής τάξης;

Αυτό το παραμύθι με την συναισθηματική θεώρηση των προβλημάτων (και όχι με σαφή προσδιορισμό) να σταματήσει. Η Τιμημένη Αγροτιά έχει ίσα δικαιώματα με τους Τιμημένους Κομπιουτεράδες και εργαζομένους απο το Silicon Valley μέχρι την Αθήνα, και απο τα χωριά του Καναδά μέχρι την Καρδίτσα. Ζούνε στον ίδιο κόσμο, στις ίδιες συνθήκες. Και επιπλέον είναι οι μόνοι που επιχορηγούνται. Και έχουν την πολυτέλεια μιας πενταετίας για να βρούν άλλες δουλειές.

Ας δημιουργήσει επιτέλους η κυβέρνηση ένα μακροχρόνιο σχέδιο ανάπτυξης της χώρας (όπως έκανε και η Ιαπωνία το 1945), με τους τομείς εκείνους που έχουν μέλλον. Ας συγκροτήσει μια ελίτ σκέψης, και ας φτιάξει για πρώτη φορά στην Ιστορία του έθνους των Ελλήνων αυτό που έφτιαξε και το ΜΙΤΙ των Ιαπώνων. Και άλλοι πολλοί. Ας δημιουργήσει πανεπιστήμια που να παράγουν τεχνολογίες, να συνδέονται απευθείας με την αγορά, και ας δημιουργήσει ενα περιβάλλον επιχειρηματικότητας (και προστασίας) για τις ντόπιες και ξένες επενδύσεις. Οταν το 2013 η ΕΕ σταματήσει τις δωρεές, η χώρα μας θα βρεθεί εκτεθειμένη και πάλι, αυτή τη φορά στην απόλυτη ένδοια του τεράστιου άνεργου αγροτικού πληθυσμού της. Μέχρι τότε, ο Κωστάκης μπορεί να έχει μειώσει τις 3 μονάδες που τον χωρίζουν απο τον Γιωργάκη, αλλά η Ελλάδα, υπο το πλήθος των λαθών της, θα έχει κυριολεκτικά (και ανόητα) βουλιάξει.

Ο,τι είναι να πεθάνει, θα πεθάνει. Θα το σκοτώσει με βία η Ιστορία.

Χρήσιμες πληροφορίες

Agricultural Decline
Λιγότεροι και ελαφρώς πλουσιότεροι
Farming in decline
Canada’s farm population shrinking
Common Agricultural Policy
US Agricultural Demographics
Refinements to a Subsidy System Often Faulted for Big Problems
EU threatens to cut Greek farm subsidies by 10 per cent
Μαζική αποχώρηση αγροτών
EU Rethinks Farm Subsidies
Shrinking Farm Numbers
Who Pays for Farm Subsidies?
EU farming subsidies for Romania, Bulgaria need better targetting
Απασχόληση στον Αγροτικό τομέα
Asia prepares for future biotech agricultural production
Japanese Agriculture
U.S. Agricultural Research in Dangerous Decline
Από την «πείνα» στα μπλόκα
Η άγονη πορεία των αγροτών
Το μήνυμα της αδυναμίας βλάπτει σοβαρά τη χώρα

25 comments:

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ said...

Ποσθέτω ότι με δανεικά παροχές (μερικοί τις ονομάζουν ελεημοσύνες!!) δεν γίνονται!
Σε μιά χώρα που ο συνολικός δανεισμός (δημόσιος και ιδιωτικός) υπερβαίνει δύο φορές το ετήσιο ΑΕΠ ποιός θα σε δανείσει και με τι τόκο;
Επομένως πρώτιστες ανάγκες η μείωση του αγροτικού πληθυσμού, η επιλογή καλλιερεγειών με περισσότερη εργασία (λουλούδια πχ και όχι βαμβάκι και δημητριακά) και η αύξηση της παραγωγικότητος της γεωργίας.
Τι έπαθαν οι Ελληνικές κλωστοϋφαντουργίες οι οποίες προ 20- 30 ετών είχαν ρημάξει τις αντίστοιχες Ευρωπαϊκές ενώπιον της επιθέσεως κλωστοϋφαντουργιών των χωρών των χαμηλών ημερομισθίων και των ανυπάρκτων κοινωνικοασφαλιστικών ειφορών (Ινδία, Πακιστάν, Τουρκία, Αίγυπτος, τώρα η Κίνα;
Ποιο κράτος μπορεί να τα βάλει με το ανήμερο θεριό της αγοράς;

squarelogic said...

Στην Χώρα του "να περνάς καλά",αυτά ακούγονται εξωπραγματικά...ούτε περνάν απ το μυαλό των περισσότερων!
Κι αυτοί που τα γνωρίζουν προκρίνουν (αναγκαστικά) το βραχυπρόθεσμο μικροκομματικό συμφέρον απ την πρόληψη για το μέλλον.Αλλωστε ποιος ξερει ποιος θα κυβερνά οταν σκάσει το πρόβλημα?
"Άστον να το λουστεί αυτός!"

Στην ελληνική εκδοχή της πάλης των τάξεων(επαγγελματικών),κερδισμένοι είναι όσοι μπορούν να εκβιάσουν ωμά το κοινωνικό σύνολο:
αγρότες-βυτιοφορείς(με τα οχήματα τους),ΔΕΗτζήδες(κατεβαζοντας τους διακοπτες),βενζινάδες,ταξιτζήδες.
Οι άλλοι ας προσεχαν...

Odysseas said...

Καλημέρα Locus,
Υπολόγισα πως τα 500 εκατομύρια ευρώ που μέσα σε μια μέρα βρήκε η κυβέρνηση για τους αγρότες αντιστοιχούν στο 0.23% του ελληνικού ΑΕΠ περίπου.

Και η σκέψη που μου προκάλεσε το κείμενό σου είναι ότι αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να πάνε κάπου αλλού, π.χ. στους κομπιουτεράδες ή στους ερευνητές γενικά. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δαπανάται μόνο το 0.5% του ΑΕΠ για έρευνα (σε αντίθεση με περίπου 2% στην ΕΕ και 3% στις ΗΠΑ...), που σημαίνει πως με αυτά τα χρήματα θα μπορούσαμε να κλείσουμε λίγο την ψαλίδα.

Αλλά οι ερευνητές φαίνεται δεν "πουλάνε". Άλλωστε αυτοί που είναι άξιοι μπορούν να βρουν την τύχη τους σε άλλες χώρες, ενώ οι αγρότες δε μπορούν, εκτός και πάνε μετανάστες όπως τις δεκαετίες μετά τον πόλεμο. Και ως γνωστόν το ελληνικό κράτος παίζει το ρόλο της Αγίας Ελεούσας και βοηθάει όλους τους κακομοίρηδες (με την προϋπόθεση να φωνάζουν αρκετά), ενώ οι υπόλοιποι μπορούν πάνε στις αμερικές και τις ευρώπες. Το brain drain άλλωστε είναι άγνωστη λέξη στη χώρα μας...

αθεόφοβος said...

Με το ποστ σου αυτό με έβγαλες από το κόπο να γράψω ένα ακριβώς αντίστοιχο.
Απλά θέλω να προσθέσω ότι ένας αγώνας που γίνεται πλέον εθιμικά κάθε χρόνο καταντάει παρωδία.
Είναι παρωδία πια το κλείσιμο των δρόμων με τα τρακτέρ καθε χρόνο,όπως το ίδιο είναι και οι καταλήψεις των σχολείων και των πανεπιστημίων πριν τις γιορτές.
Δεν συζητάω δε την ανάγκη ύπαρξης τόσων τρακτέρ σε σχέση με τον περιορισμένο αριθμό στρεμμάτων που έχει ο κάθε αγρότης.
Όσο για το Αγρίνιο μετά από κάθε συγκέντρωση καπνοπαραγωγών που διαμαρτύρονται για τα καπνά που δεν θέλει κανένας να αγοράσει και αυτοί όμως τα καλλιεργούν η πλατεία είναι γεμάτη με άδεια κουτιά από Malboro!

athinovio said...

θεώρησα καλό σημάδι το γεγονός ότι οι αγρότες δεν άρπαξαν τα λεφτά αλλά απαίτησαν κάτι παραπάνω από αυτό, απαίτησαν σχεδιασμό. Ή τουλάχιστον έτσι το κατάλαβα εγώ το ζήτημα.

κρατικός σχεδιασμός και στρατηγική λείπει από παντού, είτε στην αγροτική ανάπτυξη είτε στον τουρισμό είτε οπουδήποτε αλλού.

μήπως μακροπρόθεσμα θα ήταν προτιμότερο να επιτηρούμεθα ?

LocusPublicus said...

- "Ημουνα αγρότης πολύ πρίν απο σάς", λέει κάποιος κυβερνητικός εκπρόσωπος σε ένα συνδικαλιστή.

-"Ναι, απ' το Κολωνάκι", απαντάει ο συνδικαλιστής..

Η "μπηχτή" έχει σημασία. Καταγράφει στο συλλογικό υποσυνείδητο τα αντιμαχόμενα μέρη. Κεφάλαιο και ελιτισμός εναντίον Λαού. Το συνηθισμένο μας θέμα...

Φίλοι μου θα επανέλθω.

kSamson said...

Φίλε Locus για μια ακόμη φορά εχεις απόλυτο δίκιο. Τό κράτος έχει μια τάση να συντηρεί "ΚΗΦΗΝΕΣ", σε όλα τα επίπεδα. Εχουμε φτάσει στο σημείο οι αγρότες να είναι σαν "μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι". Εγώ πως θα μπορέσω να προστατέψω την δουλειά μου και τον μόχθο μιας 25ετίας απο τους κλυδωνισμούς της οικονομικής κρίσης. Δεν εχω το προνόμιο να κλείνω δρόμους κλπ. Πρέπει να σκεφτώ για λύσεις. Οι αγρότες που στην πλειοψηφία τους πληρώνονται και κάθονται δεν θα έπρεπε να στραφούν σε άλλες πιο αποδοτικές καλλιέργειες?. Οταν σταματήσουν οι επιδοτήσεις τι θα γίνει? Αν και απο αγροτική οικογένεια βλέπω οτι πάνω στο αγροτικό θέμα η πολιτική της (των) κυβέρνησης δεν έχει όραμα και εχει δημιουργήσει λαθεμένο τρόπο σκέψης απο τον αγροτικό πληθυσμό. Δεν τον έχει κάνει να σκέφτεται επιχειρηματικά μα δημοσιουπαλληλικά. Επικροτώ το "Ο,τι είναι να πεθάνει, θα πεθάνει. Θα το σκοτώσει με βία η Ιστορία."

mtryfo said...

Δυστυχώς αυτές οι σκηνές θα επαναλαμβάνονται και στο μέλλον οπως τις είχαμε ξαναδεί και πέρισυ και πρόπερσυ... σ αυτή τη χώρα τίποτε δεν αλλάζει γιατί δεν θέλουμε εμείς να αλλάξουμε τίποτε
Κι όταν λέω εμείς εννοώ την εκάστοτε κυβερνηση τα κόμματα και τους ψηφοφόρους τους... όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε...
Οσοι έλληνες βρίσκονται στο εξωτερικό βλέπουν "καθαρώτερα" αυτά που ο καθένας απο μας για δικούς του λόγους δεν μπορεί ή δεν θέλει να δει. Οταν δε, κάνουν το "λάθος" και γυρίσουν για να προσφέρουν στην πατρίδα τους ή μετα απο λίγο κάνουν στροφή και επιστρέφουν στην αλλοδαπή, ή τους απορροφά κι αυτούς η ελληνική πραγματικότητα και αποχαύνωση...
Δυστυχώς με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, όσο αισιόδοξος και να είναι κάποιος φτάνει στα όριά του...

hackaday said...

Είναι πολλά τα στραβά του έλληνα. Οι Επιδοτήσεις που έπαιρναν παλιότερα οι αγρότες γινόταν διαμερίσματα, αυτοκίνητα και dolce vita αντί να κάνουν επενδύσεις σε μηχανήματα, μονάδες κλπ. Τώρα κλείνουν τους δρόμους και έχουν ζημιά άλλοι επαγγελματίες. Αν κλείσουν άλλοι τους δρόμους και οι αγρότες δε μπορούνε να πάνε στα χωράφια τους τότε οι τελευταίοι τι θα κάνουν; Θα φέρουν τα πάνω κάτω προφανώς. Σίγουρα οι αγρότες θέλουν η Ελλάδα να παραμείνει αγροτική χώρα με τον παραδοσιακό τρόπο γιατί έτσι τους συμφέρει. Δε μπορούνε να καταλάβουν ότι αυτό βραχυπρόθεσμα τους συμφέρει αλλά μακροπρόθεσμα (όχι και τόσο) είναι ο θάνατος τους. Η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει στην τεχνολογία και σε καινούριους τομείς. Αν δεν το κάνει θα χάσει το τρένο της επιβίωσης. Βέβαια φταίνε και οι ποιλιτικοί όλοι. Έφαγαν πολλά λεφτά. Χώρες όπως η Ιρλανδία, η Λιθουανία και η Πορτογαλια που ήταν στην ίδια θέση με την Ελλάδα τώρα είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα γιατί τα κονδύλια της Ε.Ε. αξιοποιήθηκαν πραγματικά. έγιναν έργα και επενδύσεις. Να μη μακρυγορώ. Είμαστε ένας λαός αυτοκαταδικασμένος.

Locus Publicus said...

Η σημασία και σπουδαιότητα των αγορών, υποβαθμίζεται αισθητά στη χώρα μας αγαπητέ Χρίστο Βαρδάκα, γίατί υποθέτω είναι μια λογική πέρα απο τις απλουστευμένες λύσεις που προτείνονται.

Για σειρά ετών, η παγκόσμια οικονομία ακολούθησε τη γνωστή διαδοχική αναπτυξιακή σειρά κλωστοϋφαντουργίες - βαριές βιομηχανίες - ηλεκτρονικά - αυτοκίνητα, κλπ. Προσωπικά βίωσα την τελευταία αμερικανική επανάσταση της Πληροφορικής και του Ιντερνετ, που και αυτη τώρα βρίσκεται στη δύση της. Τουλάχιστον για την Αμερική, οι καινούργιες αγορές διαβλέπεται να είναι Οργανική Καλλιέργεια, Βιοχημεία, Ενέργεια. Αυτά φαίνεται οτι θα χρηματοδοτηθούν στο μέλλον.

Για την Ελλάδα η μεταβίβαση απο Industry σε Industry είναι πολύ δύσκολο θέμα, γιατί δεν έχουμε (1)ικανότητα παραγωγής τεχνολογιών καλή, (2)μηχανισμούς γρήγορης χρηματοδότησης νέων προϊόντων (Venture Capital), ούτε και (3) δυνατότητα γρήγορης προσαρμογής του ανθρώπινου δυναμικού μας για στελέχωση επιχειρήσεων μέσω των Πανεπιστημίων. Η Αμερική τα έχει όλα αυτά, γι' αυτό νομίζω πως θα ανακάμψει.

Θα προσθέσω επίσης πως στην Ελλάδα, συνειδητά, δεν υπάρχει και κλίμα φιλικό προς τις επιχειρήσεις (θεωρούνται ληστρικό Κεφάλαιο).

Locus Publicus said...

Ακριβώς φίλε squarelogic, το ζήτημα ειναι μια "καυτή πατάτα", απο τον Κωστίκα στον Γιωρίκα και πισω πάλι. Και με τους μικρούς, να φιλοσοφούν εκ του ασφαλούς. Αλλά σίγουρα, ο λογαριασμός έρχεται.

Ας είμαστε έντιμοι. Κάποτε, ο Αγγλικός και Γαλλικός στόλος έκλεινε τα λιμάνια μας για να εισπράξει φόρους στα χρεωστικά μας. Τα τελευταία 25 χρόνια, για πρώτη φορά στην Ιστορία μας, η Ευρώπη όχι μόνον δεν έστειλε στόλο καταστολής, αλλά μας έδωσε τεράστια κεφάλαια ανάπτυξης. Πακτωλοί χρημάτων για ανάπτυξη. Για πρώτη φορά στην Ιστορία μας, η πατρίδα μας πήρε τόσο δωρεάν χρήμα. Το 2013, τελειώνουν τα κοινοτικά πακέτα. Ηταν μέρος της ιδέας της ΕΕ για ανάπτυξη. Ο,τι κάναμε, κάναμε. Απο το σημείο εκείνο και πέρα, θα πρέπει και εμείς να χρηματοδοτήσουμε άλλους. Κάπου εκεί, και ίσως για άλλα 30 χρόνια, θα κληθούμε να πληρώσουμε και εμείς Σέρβους, Αλβανούς, Σκοπιανούς και όσοι ακολουθήσουν. Τότε θα δούμε τί θα μείνει για τα εσωτερικά μας (αγρότες, ΔΕΗτζήδες δημόσιους υπάλληλους, κλπ). Μαζί με τον δανεισμό μας που λέει ο Βαρδάκας, το τίμημα θα είναι βαρύ, πολύ βαρύ...

Locus Publicus said...

Οδυσσέα μου συμφωνώ απόλυτα. Το θέμα της Παιδείας όμως "υποτίθεται" πως μας απασχολεί, αλλά όταν φτάνουμε στα δύσκολα, πάλι μπαίνουν μπροστά τα κομματικά. Κοίτα την υπόθεση με το
Ασυλο.

Ναι, συμφωνώ, υπάρχει τεράστιο brain drain απο τη χώρα μας προς Ευρώπη και Αμερική. Κοίταξε και τούτο, τα στοιχεία έρχονται νομίζω απο την Στατιστική Υπηρεσία.

Κοίταξε και την απάντησή μου προς τον κ. Βαρδάκα. Για να προσαρμοσθεί μια αγορά και κοινωνία σε κάτι το καινούργιο, χρειάζονται και μηχανισμοί. Πανεπιστήμια, Venture Capital, νέες ιδέες, τεχνολογίες, γρήγορη στελέχωση αγοράς. Και αγάπη προς την Επιχείρηση. Στο τελευταίο, μετά τα Δεκεμβριανά, θα πρέπει να έκλαψε κάθε πικραμένος...

Locus Publicus said...

Φίλτατε Αθεόφοβε, χαίρομαι που συμφωνούμε. Ευτυχώς υπάρχει και η Γκούγκλα. Μέσα σε λίγες ώρες, πήρα μια ιδέα που βρίσκεται η παγκόσμια Αγροτιά, τι λένε και βιώνουν οι άλλοι, ποιές είναι οι τάσεις. Μετά, διαμόρφωσα γνώμη. Δυστυχώς, πολλοί πάνε αντίστροφα. Τριανταφυλλόπουλος, και δεν συμμαζεύεται. Απλό δεν είναι;

Ακουσα ιντερνετικά, μια παλιά εκπομπή της ΝΕΤ, νομίζω (Οι Πρωταγωνιστές), την εποχή με τα Δεκεμβριανά. Μια κυρία προσκεκλημμένη (μία συμπαθής κατα τα άλλα συγγραφέας, η κ. Σώτη Τριανταφύλλου νομίζω), είχε κολλήσει στο επιχείρημα πως στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει "αποβλάκωση". Αποβλάκωση κρατική, αποβλάκωση ΜΜΕ, κλπ, κλπ. Δεν συμφωνώ καθόλου μαζί της. Καμμία αποβάκωση δεν υπάρχει. Αντικρουόμενα συμφέροντα ναι, αλλά όχι αποβλάκωση. Αντιθέτως, υπάρχει υπερπληροφόρηση. Για όσους δεν κολλάνε στα πολιτικά, υπάρχει και το ίντερνετ, πληθώρα περιοδικών, εφημερίδων, τεράστια δυνατότητα μαθήσεων των πάντων, όλων των ειδών τα μέσα. Ο σημερινός πολίτης την έχει πάρα πολύ ωραία. Οσοι εθελοτυφλούν, το κάνουν συνειδητά.

Locus Publicus said...

Αγαπητή μου Αθηνά, μερικά πράγματα μπορούν να χρηματοδοτηθούν, να βοηθούν. Αλλά χωρίς γενικό στρατηγικό σχέδιο, όχι μόνον του Αγροτικού, αλλά όλης της ελληνικής μελλοντικής πορείας, τα πράγματα είναι δύσκολα. Και κάτι τέτοιο βέβαια δεν θα γίνει τώρα που οι δρόμοι είναι κλειστοί. Θα πάρει καιρό. Και μακάρι να γίνει.

Κατα μέ, Παιδεία και Τουρισμός ειναι απόλυτες προτεραιότητες. Με ολόκληρο σχέδιο απο πίσω τους. Ας δούμε τί έκαναν οι Ιάπωνες, η Σιγκαπούρη, την εμπειρία των Αμερικανών, των Γερμανών, πρόσφατα του Αραβικού Κόλπου. Ας συγκροτηθεί μια ομάδα επιστημόνων για την στρατηγική πορεία της χώρας. Γίνεται. Αλλά χρειάζεται και ηγέτης. Και ο κ. Καραμανλής μου φαίνεται λίγος (αν και στον ορίζοντα, οι άλλοι είναι ακόμα πιο ανεκδιήγητοι). Ιδομεν αγαπητή μου.

Locus Publicus said...

Φίλε Κώστα, το επαγγελμά σου, θεωρείται "εξωτικό". Κανονικά, θα έπρεπε να αποτελείς προτεραιότητα, αλλά όπως είπες δεν έχεις τρακτέρ, οπότε βράστα:)

Aκουσα έναν αγρότη λοιπόν να λέει πως "τους δίνω τα χωράφια, τους τα δίνω όλα, αν μου δώσουνε 700 το μήνα, σταθερά". Και γέλασα, κάτσε λέω μην τους βάζεις τώρα ιδέες (αλα Ολυμπιακή) και πούνε, ναι, βρήκαμε λύση, ο αγροτικός πληθυσμός θα μετατεθεί στο δημόσιο!!

Και το ωραίο (επίσης απο ειδήσεις). Δεν έχουμε λέει, ακόμα, Μητρώο Αγροτών. Δηλαδή τί σημαίνει αυτό? Δεν ξέρουμε ποιοί είναι αγρότες. Τα λεφτά είναι ετοιμα, αλλά δεν ξέρουμε ΠΟΥ θα τα στείλουμε. Δηλαδή, μέσα απο όλες τις πληροφορίες, απο υπουργεία, εφορίες, κλπ, η Ελλάδα δεν έχει ακόμα ένα database για τον εργασιακό της πληθυσμό. Αυτά μετά απο τρία κοινοτικά πακέτα, Κοινωνία των Πληροφοριών, και άλλα συναφή. Ορέ τι ακούμε...

Την καλημέρα μου!

Locus Publicus said...

Mαρία μου γειά σου. Η οικονομική κρίση σε Ευρώπη και Αμερική, είναι μεγάλη, πολύ μεγάλη. Αστάθεια, αβεβαιότητα, κρίση. Αν αυτή τη στιγμή, κατέβει, ας πούμε στις Ηνωμένες Πολιτείες μιά ομάδα και πεί, κλείνουμε τους δρόμους γιατί κινδυνεύουμε, θα γίνει σφαγή. Τα συνταγματικά δικαιώματα της μετακίνησης, του εμπορίου, της περιουσίας, ειναι ιερά. Να κλείσω εγώ το δρόμο να μην μπορείς να πάς εσύ στο γιατρό, είναι παράνομο, ανήθικο, και εγκληματικά θηριώδες. Στοιχειώδες δικαίωμα σε κάθε δυτική κοινωνία ο σεβασμός προς τους νόμους, και τους άλλους. Και ακούω την αντιπολίτευση να λέει, ναι δεν συμφωνούμε με το κλείσιμο, αλλά τί να κάνουν και αυτοί. Ας τους κλείσουνε τους δρόμους. Τι να πούμε λοιπόν. Την καλημέρα μου.

Locus Publicus said...

Aγαπητέ hackaday καλωσόρισες στο μπλόγκ μου. Με όσα λές συμφωνώ, θα αναφέρω μόνον ένα παράδειγμα. Εχω μια ξαδέλφη, που εργάζεται ως γεωπόνος. Γυρνούσε λοιπόν την Ελλάδα (αυτή ήταν η δουλειά της), και μιλούσε για εναλλακτικές καλλιέργιες, μέρος του προγράμματος της ΕΕ για αγροτικές λύσεις. Η συμμετοχή μικρή, μου είπε, πλήρης αδιαφορία των αγροτικών συνδικάτων για το θέμα, μόνιμο μέλημα η επιχορήγηση.

Κρατώ την φιλοσοφική θέση, πως πρέπει ο καθένας μας να βρεί τον τρόπο να επιβιώσει. Και εγώ επιθυμώ προστασία, αλλά η ζωή είναι τέτοια, που πρέπει να σκεφτώ τί θα κάνω. Και όλοι μας. Δεν ειναι "νεοφιλελεύθερη" θέση, όπως πολλοί θα έλεγαν, είναι θέση ρεαλισμού, με επίκεντρο την προσωπική ευθύνη. Στον σημερινό κόσμο, ο πολίτης πρέπει να ενημερώνεται μόνος του, να δρά μόνος του, αλλιώς είναι χαμένος.

Η ΕΕ, που ανέφερες, έκανε ό,τι μπορούσε. Τώρα θα έχει, και έχει, πρόβλημα, γιατί τα νέα μέλη, κυρίως τα ανατολικά, έχουν νοοτροπία υπερπροστασίας απο το παλιό σύστημα, τουτέστιν προσαρμοστικότητας. Δεν γνωρίζω το μέλλον, αλλά πιστεύω πως η Ιστορία πάντα θέριζε και πάντα θα θερίζει ανθρώπους και κοινωνίες με τη δικιά της (δαρβινιστική δυστυχώς)λογική. Είμαστε όλοι μόνοι μας. Στο μέλλον, αυτό θα φανεί περισσότερο.

Τις ευχές μου.

giant13 said...

Φίλε Locus

Σωστά και τεκμηριωμένα αυτά που παραθέτεις, αλλά δυσκολεύομαι πολύ να φανταστώ το πλάνο με το οποίο θα μπορούσαν να μειωθούν οι αγρότες,στην κατ εξοχήν γεωργική χώρα μας, και με τι άλλο θα μπορούσαν να ασχοληθούν.

Θα τους απορροφήσει η βιομηχανία;
Θα εκπαιδεύσει μεσήλικες, ώς επί το πλείστον, στοιχειώδους εκπαίδευσης;
Αλλά έστω και να ήταν εφικτό,
ποιές βιομηχανίες;
Βλέπεις πριν μερικά χρόνια οι εργατοπατέρες κατάφεραν, και μάλιστα μέσω εργατικών κινητοποιήσεων, να κλείσουν τα εδώ εργοστάσια των κακών πολυεθνικών.
Που; Σε μιά χώρα που ούτε καρφίτσες δεν παράγει.

Να ασχοληθούν μήπως με το εμπόριο;
Ιδίως στις μέρες μας που πολύπειροι, επιχειρηματίες αναγάζονται να βάλουν λουκέτο;

Ποιός να αναλάβει το πολιτικό κόστος, σε μιά χώρα διαβρωμένη που ελέγχεται από διάφορες κλειστές κάστες και συντεχνίες;

Locus Publicus said...

Φίλε giant, πολύ δύσκολη η ερώτηση που με ρωτάς, και ομολογώ πως δεν έχω την απάντηση. Θα έπρεπε να γνωρίζω πολλά πράγματα σε λεπτομερές επίπεδο για να κατέθετα μια σοβαρή πρόταση.

Για την κατασπατάληση των πόρων της ΕΕ έχουν λεχθεί πολλά, όπως επίσης και για τα λαμόγια του αγροτουρισμού, τις ιχθυοκαλλιέργιες, τις επιδοτήσεις για καλλιέργιες μαιμού, κλπ. Συμφωνώ επίσης με την παρατήρηση για τους εργατοπατέρες. Αλλά απάντηση δεν μπορώ να σου δώσω.

Οι πληθυσμοί απορροφούνται απο τις αγορές και δυναμικές της στιγμής. Μερικές αγορές υπάρχουν και μπορούν να χρηματοδοτηθούν. Αλλες πρέπει να τις δημιουργήσουμε. Οσο καλύτερους μηχανισμούς έχουμε, τόσο καλύτερα. Πανεπιστήμια, μέθοδοι χρηματοδότησης επιχειρήσεων, τεχνολογίες.

Εν αρχεί, σημαντικό είναι να καταγράψουμε το δυναμικό της χώρας, και τις πιθανές αγορές που θα μπορούσαμε να προωθήσουμε κόσμο. Μεσοπρόθεσμα ίσως να ειναι ο Τουρισμός, η Γεωργία, κάποιες νέες καλλιέργειες.

Μπαχάμες, Κούβα, Μεξικό έχουν ανεπτυγμένο σχέδιο για ειδικευμένες Ιατρικές (παράδειγμα). Aλλα μέρη ειδικεύονται σε οικονομικές υπηρεσίες (Κύπρος, Ελβετία, Μπαχάμες).

Η Ναυτιλία μας, πάντα το έλεγα, την καταστρέψαμε μόνη μας. Απορροφούσε 300 χιλ. έλληνες, και το ΠΑΣΟΚ την διέλυσε. Θα μπορούσαμε να φτιάξουμε, για παράδειγμα έναν φορολογικό παράδεισο για την Ναυτιλία, και να αφήνουμε κάποιο μέρος της στρατιωτικής μας θητείας να γίνεται σε εμπορικά καράβια, με την ανταλλαγή συντάξιμων ενσήμων, όπως μαθαίνω κάνουν οι Γιαπωνέζοι.

Μέρος του πληθυσμού, μην γελιόμαστε, δεν θα απορροφηθεί ποτέ. Θα καταλήξει και πάλι στην μετανάστευση. Ένα άλλο μικρό, θα υποαπασχολείται για μιά ζωή. Ιδέες υπάρχουν. Εκ του μηδενός. Το ίντερνετ εκ του μηδενός δεν ήταν; Κάθε χώρα έχει κάποιο συγκριτικό πλεονέκτημα. Γιατί όχι ένα δικό μας Disney Land στην Ελλάδα;

Μακροπρόθεσμα, θα έχουμε τεράστιο πρόβλημα, λόγω διαφθοράς, και έλλειψης αξιοπιστίας. Αλλαγή όμως μπορεί να γίνει. Απαιτείται βέβαια κάποιος ηγέτης με όραμα, θέληση, που να τον εμπιστεύεται και ο κόσμος.

Ο άλλος said...

Φίλε μου όπως πάντα επιστημονικός,πλήρης και με ενδιαφέροντα. Αναρωτιέμαι όμως τι δουλειά έχει μια επιστημονική ανάλυση για ένα θέμα όπως η γεωργία στην Ελλάδα, που είναι ένα σύνθετο θέμα επιδοτήσεων,αραλικίου, κομματικών εξυπηρετήσεων,συνδικαλιστικοπατέρων, λαμογιάς και υποκρισίας. Δεν χρειάζεται ανάλυση, στομάχι χρειάζεται να αντέχει...

Locus Publicus said...

Zoύμε ιστορικές στιγμές φίλτατε Αλλε. Βιώνουμε αυτή τη στιγμή στο κόσμο τεράστιες κοινωνικές μεταλλάξεις. Και στην Έλλάδα. Βιώνουμε Ιστορία. Το πελατειακό μας σύστημα δεν αντέχει άλλο, θα αλλάξει, σίγουρα. Για να ξεμπλέξουμε τα επιμέρους στοιχεία του, θέλει δουλειά και χρόνο. Ακουσα έναν αγρότη να δείχνει ένα τρακτέρ και να λέει πως το πήρε 170 χιλ. ευρώ (και έχει δάνεια). Εχει δίκιο, και το ξέρω. Και αυτό μπορεί να αλλάξει αμέσως, κατεβάζοντας το κόστος παραγωγής. Γιατί το εμπόριο σην Ελλάδα είναι πολυσυνθετο, και κοντρολαρισμένο. Το τρακτέρ που κάνει στη Γερμανία 50 χιλιάδες, εδώ πουλιέται υπερδιπλάσια. Μπαίνουν μέσα ένα σωρό μεσάζοντες. Ας απλουστεύσει τις εισαγωγές η κυβέρνηση να μπορεί ο κόσμος να αγοράσει μηχανήματα, να εμπορευτεί. Και αυτό δεν έχει κάν να κάνει με την γεωργία.

Ό ηγέτης θέλει γερό στομάχι. Ολοι οι άνθρωποι που θέλουν να παίρνουν αποφάσεις, θέλουν γερό στομάχι.

Dion.M. said...

Αγαπητέ Locus,

Συμφωνώ με τα γραφόμενά σου τόσο που δεν έχω να προσθέσω η να αφαιρέσω τίποτα.

Θα προσθέσω μόνο τούτο.
Στην Χώρα μας υπάρχει νεολαία με ικανότητες και ενθουσιασμό, που θα μπορούσε να αναστρέψει την πορεία των πραγμάτων.

Το έχω διαπιστώσει προσωπικά, όταν σε κάποια περίπτωση χρειάστηκε από τα γεγονότα και την αγορά να ξεφύγουμε από τις λεγόμενες δημοκρατικές διαδικασίες, δηλαδή από την αναξιοκρατία και την ισοπέδωση, και εκεί πραγματικά ένοιωσα πολύ ευχάριστη έκπληξη.

Επίσης ένα μικρό παράδειγμα για την νεολαία, και εννοώ την γνήσια νεολαία και όχι τις κομματικές νεολαίες, που τα έχουν καπελώσει όλα, ήταν ο εθελοντισμός στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Το θέμα είναι ότι απαιτείται αξιόπιστη και μακρόπνοη καθοδήγηση από την πολιτική ηγεσία, η οποία βεβαίως θα πρέπει να έχει σχέδιο και προοπτική και όχι να εξαρτά την πολιτική και τις αποφάσεις της από τις καθημερινές δημοσκοπήσεις.
Επι πλέον, δεν γίνεται να εκπαιδεύσεις έναν λαό στην συνέπεια και την τιμιότητα, όταν σε βλέπουν να κλέβεις, να καταχράσαι και να μην σέβεσαι τους νόμους που ο ίδιος ψήφισες. Να αμοίβεις τους παρανομούντες και να τιμωρείς τους νομοταγείς. Οταν το μόνο που σε απασχολεί είναι να παραμείνεις στην εξουσία, υποκύπτοντας στους εκβιασμούς, "δειλός, μοιραίος και άβουλος". Ετσι δεν εκπαιδεύεται ο Ελληνας τα τελευταία 50 χρόνια από τους ηγέτες του;
Στον στρατό, μας δίδασκαν το πολύ απλό και αυτονόητο: Δεν μπορείς να διοικήσεις αν δεν δίνεις το παράδειγμα!

Και για να μην γκρινιάζουμε μόνο...
Διάβασα αυτές τις μέρες το βιβλίο "Γόμορρα" του Ρομπέρτο Σαβιάνο και ομολογώ ότι "παρηγορήθηκα" λίγο, βλέποντας ότι και σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα με καλύτερες προδιαγραφές από την δική μας, συχνά οι επιδοτήσεις πηγαίνουν στην Μαφία ή την Καμόρα και η εγκληματικότητα αγγίζει τα 14χρονα και όπως διαβάσαμε και πρόσφατα γίνεται και εξαγωγή στην Γερμανία και αλλού. Συνιστώ το βιβλίο ανεπιφύλακτα, για να κατανοήσουμε καλύτερα τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Συγγνώμην για το "σεντόνι".

Locus Publicus said...

Αγαπητέ μου dion δεν έχω καμμία αμφιβολία για όσα λές. Το παράδειγμα της ηθικής πρέπει να εκπορεύεται απο ψηλά. Οι διάφορες κομματικές δυναμικές ελπίζω να εξαφανιστούν κι αυτές σιγά σιγά, όταν και οποτε αποφασίσουμε να καθαρίσουμε απο τον συνδικαλισμό το χώρο της Παιδείας.

Για τον εθελοντισμό συμφωνώ απόλυτα. Ισως να χρειαζόμαστε αυτό που και ο κ. Ομπάμα είπε πως θα επαναφέρει στην Αμερική - την κοινωνικη θητεία. Να δίνει κάποιος κάτι στον κόσμο γύρω του. Το πρωτοείδα ως ιδέα στον τότε Κομμουνιστικό κόσμο, και ήταν κάτι που μου είχε αρέσει (απο τα λίγα).

Το βιβλίο "Γόμορρα" του Ρομπέρτο Σαβιάνο δεν το έχω διαβάσει, υποθέτω είναι ο υπο διωγμόν ίταλός συγγραφέας. Θα το επιζητήσω όμως.

Νάσαι καλά και καλό σαββατοκύριακο:)

vasikos metoxos said...

Έστω και καθυστερημένα θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι είμαστε στη μέση οικονομικής κρίσης.

Η ειδοποιός διαφορά της σημερινής με την Ελλάδα του 1929-1932 είναι ότι τότε ήταν αυτάρκης σε γεωργικά προϊόντα (βλ. Μάρκ Μαζάουερ, Η Ελλάδα κι η οικονομική κρίση του Μεσοπολέμου, εκδ. ΜΙΕΤ), κάτι που σήμερα ούτε να το ονειρευτούμε μπορούμε.

Πολύ φοβάμαι ότι οι συνέπειες σε 10 εκατομμύρια καταχρεωμένων και καλομαθημένων μικροαστών, οι οποίοι ξέρουν μόνο να καταναλώνουν προϊόντα από όλο τον πλανήτη και να μην παράγουν τίποτε αληθινά χρήσιμο, θα είναι τρομακτικές αν η κρίση συνεχιστεί.

Η Σερβία επέζησε των βάρβαρων νατοϊκών βομβαρδισμών για το λόγο ότι ο πρωτογενής τομέας της παρέμεινε ισχυρός και αλώβητος. Λαός που παρατά την παραγωγή του είναι ξοφλημένος. Ο Έλληνας αστικοποιήθηκε και μεταλλάχθηκε σε πελάτη του σούπερ μάρκετ και αυτό θα το πληρώσει πολύ σύντομα.

Όσο για τις επιδοτήσεις αυτές ανήκουν στην αγροτική πολιτική του δυτικού κόσμου.

Στην Ελλάδα του μικρού κλήρου και της ορεινής περιφέρειας δεν είναι δυνατό να ονειρευόμαστε τις φάρμες της Ευρώπης ή της Αμερικής.

Το μόνο όπλο είναι η ποιότητα, η στροφή στα επώνυμα και τυποποιημένα βιολογικά προϊόντα που θα κα΄νουν τη διαφορά στο μέλλον.

Όσο για τις κινητοποιήσεις ας τα σκέφτονταν αυτοί που έταζαν στους αγρότες παραμύθια με στυλ "όλα τα λεφτά όλα τα κιλά". Τώρα θα λουστούν τις συνέπειες: Θα μοιράσουν 500 εκατ. για επιδοτήσεις και θα πληρώσουν και 100 σε πρόστιμα στην ΕΕ φορτώνοντας τους φορολογούμενους με την ανικανότητά τους.
Ενώ αν πήγαιναν στην κομισιόν τον περασμένο Δεκέμβριο ζητώντας βοήθεια για τη ζημιά στην παραγωγή δεν θα υπήρχε θέμα....

Locus Publicus said...

Bασικέ, η αγροτική οικονομία είναι νομίζω το πρώτο στάδιο οικονομικής ανάπτυξης σε κάθε κοινωνία. Παρόλα τα τυχόν λάθη, η Ελλάδα νομίζω πως τα κατάφερε σχετικά καλά σ' αυτόν το τομέα, μοίρασε γή στον πληθυσμό της (τόσα και τόσα άλλα κράτη δεν το έχουν κάνει), και όπως λές, είχε αυτάρκεια σε γεωργικά προιόντα. Μπήκε κατόπιν και η Ελλάδα στο επόμενο στάδιο ανάπτυξης, το εμπορικό, στάδιο που παρατηρείται σε όλες τις καπιταλιστικές κοινωνίες. Σήμερα νομίζω, πως παράγει πολύ περισσότερο απ' ο,τι μπορεί να καταναλώσει. Αυτό επέφερε και κάποια αστικοποίηση, και στο φαινόμενο των σούπερ μάρκετ. Η δυνατότητα ευημέριας ωστόσο, θα φανεί απο την ικανότητά μας, να δημιουργήσουμε και νέες αγορές, πέραν των αγροτικών. Η κυβέρνηση, κατα τη γνώμη μου, μεταθέτει το πρόβλημα της μείωσης του αγροτικού πληθυσμού στο μέλλον.

Οταν και η Σερβία, και οι άλλοι Βαλκάνιοι μπούν στην ΕΕ, το ίδιο πιστεύω πως θα γίνει. Η Σερβία, επι του παρόντος είναι παραγωγικά και μηχανικά πολύ πίσω απο την Ελλάδα. Η εγκατάλειψη της υπαίθρου οφείλεται βέβαια σε πολλούς ακόμα λόγους, απλά αδυνατώ να δώ, πως είναι δυνατόν, στο στάδιο ανάπτυξης που βρισκόμαστε να συνεχίσουμε με τόσο μεγάλο αγροτικό πληθυσμό. Η γρήγορη μετάβαση απο το αγροτικό σε κάποιο άλλο υπερκαπιταλιστικό στάδιο, επιφέρει επίσης προβλήματα. Αλλά για πολιτικούς λόγους, δεν γνωρίζουμε πόσο παράγουμε, πόσο χρειαζόμαστε, και πόσο μπορούν να απορροφήσουν οι αγορές. Δηλαδή, δεν έχουμε ακόμα ορίσει το πρόβλημα. Η ΕΕ δεν θα δεχόταν "αποζημιώσεις" για προιόντα που απλά κάθονται στο ράφι.